ZSO- szkołą dobrego wyboru!::100% zdawalności egzaminu maturalnego w 2012 i 2013 roku :)))

Karol Libelt - patron liceum

karollibelt.png [200x245]

 

 

 

 

 Życie, mój synu, to nieustanna walka złego z dobrem. A jednak trzeba być dobrym, bo tak Bóg chce i tak serce każe. Ucząc się, już i Ty rozpoczynasz tę walkę, bo pokonywasz ciemności rozumu Twego, a nabywasz nauki i światła.

Karol Libelt

 


 

 

 

Karol Fryderyk Libelt, syn szewca, Jana Stanisława, i służącej, Katarzyny z Zielińskich, urodził się 8 kwietnia 1807 roku w Poznaniu. Wyjątkowe zdolności, głównie w dziedzinie nauk ścisłych, jakie wykazywał od najmłodszych lat, sprawiły, że rodzice postanowili za wszelką cenę kształcić syna. Libelt uczęszczał najpierw do szkoły elementarnej, później do gimnazjum im. Św. Marii Magdaleny, w którym uczył się 8 lat. W 1820 roku umarł mu ojciec, jedyny żywiciel rodziny, trzynastoletni wówczas Karol, uczeń klasy trzeciej, dawał więc korepetycje, aby utrzymać siebie i matkę.

W końcu 1827 roku po ukończeniu gimnazjum Libelt udał się na uniwersytet berliński. Dzięki staraniom księcia Radziwiłła uzyskał stypendium rządowe. Studiował matematykę i filozofię. Po czterech latach studiów zdał egzaminy, napisał pracę i otrzymał doktorat. Z Berlina udał się w podróż naukową do Paryża. Kiedy 29 listopada 1830 roku wybuchło powstanie w Warszawie, młody uczony ani chwili nie wahał się pójść w szeregi powstańcze. Wyjechał do Warszawy i jako ochotnik zgłosił się do służby w artylerii.

Za waleczność został odznaczony krzyżem Virtuti Militari. Został aresztowany w Poznaniu za udział w powstaniu i osadzony w więzieniu w Magdeburgu, gdzie przebywał przez 9 miesięcy.

Poślubił Elżbietę z Jaworskich, dzięki czemu wszedł w kręgi środowiska ziemiańskiego. Osiadł jako dzierżawca we wsi Ulejne w powiecie średzkim. Po roku małżeństwa śmierć zabrała mu żonę i narodzone dziecko. Pod koniec 1835 roku Libelt ożenił się po raz drugi, z Marią z Szumanów. Małżonkowie przenieśli się do Kujawek w powiecie wągrowieckim.

Libelt szerzył oświatę, współpracował z zakładami pism literackich, pisał artykuły. W 1840 roku przeniósł się do Poznania. Tu założył pensjonat, prywatnymi lekcjami zarabiał na utrzymanie. Przez trzy lata uczył matematyki w gimnazjum niemieckim. Został zwolniony z pracy, gdyż cieszył się zbyt dużą sympatię młodzieży. Pisał artykuły-rozprawy, m.in. o miłości ojczyzny, wychowaniu, odwadze cywilnej. Libelt brał udział w organizowaniu nowego powstania, za co został skazany na 20 lat więzienia. Rewolucja w Berlinie uwolniła Karola Libelta. Po powrocie do kraju udał się na zjazd Polski do Wrocławia, a stamtąd jako delegat Wielkopolski na zjazd słowiański do Pragi, gdzie przewodniczył sekcji polskiej. Nie mogąc pracować ani w szkolnictwie, ani w dziennikarstwie, przeniósł się do Czeszewa i tu oddał się pracy gospodarczej. W 1859 roku został posłem na sejm pruski tę godność piastował do 1870 roku. Wysłał na powstanie obu synów. Młodszy zginął pod Brdowem w dniu 29 kwietnia 1863 roku, oddając swe młode życie za ojczyznę. W tym samym roku zmarła mu żona. Te ciosy nie załamały go jednak. Gospodarował skrzętnie, oddał się pracy literackiej. Wygłosił świetną mowę w Żninie podczas odsłonięcia pomnika braci Śniadeckich, został członkiem Krakowskiego Towarzystwa Naukowego, wybrano go prezesem Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Założył w Czeszewie kółko rolnicze pierwsze kółko rolnicze na terenach północnych ziem Wielkiego Księstwa Poznańskiego. W ostatnich latach życia oddał synowi majątek w Czeszewie, a sam przeniósł się do folwarku do Brdowa. Zmarł tam 9 czerwca 1875 roku. Przeżył 68 lat.

 

Tekst Angelika Gryczka

z pracy zbiorowej pt.Encyklopedia Liceum Ogólnokształcącego im. K. Libelta w Kcyni”

pod redakcją: mgr Marii Mańkowskiej, mgr Tomasza Sutego i mgr Ilony Świder